وقتی فایروال، راه نفوذ به کل شبکه می‌شود!

از یک آسیب‌پذیری در پورتال دسترسی از راه دور تا نفوذ به زیرساخت VMware و تخریب اطلاعات؛ زنجیره‌ای از حملات که نشان می‌دهد حتی تجهیزات امنیتی هم می‌توانند به نقطه شروع یک فاجعه تبدیل شوند.

تصور کنید مهاجمی بتواند از طریق فایروال یک سازمان وارد شبکه شود؛ سطح دسترسی خود را تا Root افزایش دهد، برای خودش دسترسی دائمی ایجاد کند و در نهایت به سرورهایی برسد که بخش بزرگی از زیرساخت سازمان روی آن‌ها قرار دارد.

این فقط یک سناریوی فرضی نیست؛ چنین زنجیره‌ای در حملات گزارش‌شده علیه تجهیزات امنیتی Check Point مشاهده شده است.

شروع ماجرا؛ یک درگاه آسیب‌پذیر

مهاجمان با سوءاستفاده از آسیب‌پذیری‌های PHP در بخش Mobile Access Portal تجهیزات Check Point، موفق شدند دسترسی اولیه به دستگاه را به دست آورند.

اما دسترسی اولیه برای آن‌ها کافی نبود. هدف، کنترل کامل دستگاه و استفاده از آن برای نفوذ عمیق‌تر به شبکه بود.

در مرحله بعد، مهاجمان از یک آسیب‌پذیری دیگر در سیستم‌عامل Gaia استفاده کردند تا سطح دسترسی خود را به Root ارتقا دهند.

به این ترتیب، چیزی که با یک نفوذ از طریق پورتال وب آغاز شده بود، به کنترل سطح بالای سیستم رسید.

مهاجم نمی‌خواست فقط وارد شود؛ می‌خواست باقی بماند!

پس از دستیابی به Root، مهاجمان چندین ابزار مخرب را روی دستگاه مستقر کردند.

از جمله Webshellهایی که امکان اجرای دستورات و مدیریت فایل‌ها را از راه دور فراهم می‌کردند.

همچنین بدافزارهایی برای حفظ دسترسی و برقراری ارتباط مخفیانه با زیرساخت مهاجم مورد استفاده قرار گرفتند.

این مرحله اهمیت زیادی دارد؛ چون حتی اگر مسیر اولیه نفوذ بسته شود، وجود مکانیزم‌های ماندگاری می‌تواند همچنان امنیت دستگاه را به خطر بیندازد.

از فایروال تا قلب زیرساخت سازمان

اما بخش نگران‌کننده‌تر حمله هنوز باقی مانده بود.

مهاجمان پس از آلوده کردن Gateway، شبکه داخلی را بررسی کردند و با استفاده از SSH به سرورهای VMware ESXi دسترسی پیدا کردند.

این موضوع نشان می‌دهد که یک دستگاه لبه شبکه، در صورت نفوذ، می‌تواند به سکوی مناسبی برای حرکت جانبی مهاجم (Lateral Movement) تبدیل شود.

در واقع، مهاجم دیگر فقط به یک فایروال دسترسی نداشت؛ بلکه راهی به سمت زیرساخت مجازی‌سازی سازمان پیدا کرده بود.

پایان ماجرا؛ تخریب به‌جای اخاذی

در مرحله نهایی، بدافزاری با نام destroy_v6 روی سرورهای ESXi اجرا شد.

این بدافزار برخلاف باج‌افزارهای معمول، تمرکزی بر رمزگذاری اطلاعات و درخواست پول نداشت.

هدف اصلی آن تخریب فایل‌ها بود.

بدافزار با پیمایش دایرکتوری‌ها، فایل‌ها را حذف می‌کرد و در برخی شرایط پیش از حذف، محتوای آن‌ها را با صفر بازنویسی می‌کرد تا بازیابی اطلاعات دشوارتر شود.

در کنار فایل‌های تخریب‌شده، یادداشتی با نام DREAM_ANNEXATION.txt نیز روی سیستم باقی می‌ماند.

اینجا دیگر صحبت از سرقت اطلاعات یا دسترسی غیرمجاز ساده نبود؛ هدف، وارد کردن خسارت به زیرساخت سازمان بود.

جمع‌بندی

شاید مهم‌ترین نکته این حمله، نحوه تبدیل یک آسیب‌پذیری اولیه به یک زنجیره کامل نفوذ باشد.

مهاجمان از یک پورتال وب شروع کردند، به Root رسیدند، روی سیستم ماندگار شدند، در شبکه حرکت کردند و در نهایت زیرساخت مجازی‌سازی را هدف قرار دادند.

این اتفاق یک بار دیگر نشان داد که امنیت یک سازمان فقط به قدرت فایروال آن وابسته نیست؛ بلکه به امنیت تمام اجزایی بستگی دارد که به آن متصل هستند.

گاهی یک نقطه ضعف در مرز شبکه، می‌تواند تمام مرزهای امنیتی یک سازمان را بی‌معنا کند.